Sinds maart 2022 keken we uit naar een akkoord over een levensduurverlenging van de twee jongste kernreactoren. Op maandag 9 januari 2023 was er dan de aankondiging van een middelenverbintenis, dat jullie onderhandeld hebben met Engie.

Op zich is die middelenverbintenis een belangrijke stap. Deze is belangrijk omdat het aantoont dat eindelijk iedereen overtuigd is dat er twee kernreactoren moeten verlengd worden en dat ook eindelijk de exploitant bereid is om dit te doen. Als cd&v zijn wij hierover zeer tevreden want we hebben hier van dag 1 voor gestreden! Er zijn ook afspraken gemaakt dat de overheid mede-eigenaar zal worden van de twee jongste kerncentrales en zo dus van een deel van de productiecapaciteit mee in handen neemt. En er zijn ook principes afgesproken over de factuur van het nucleair afval.

Wij zijn tevreden dat deze stap, weliswaar later dan voorzien, is gezet.

Tevreden, maar nog niet volledig gerust. Want we zijn er nog niet.

Er moeten nog vele stappen gezet worden, er zijn nog onzekerheden, mogelijke valkuilen … die uitgeklaard moet worden tegen de belangrijke beslissingsmomenten in maart en juni.

Wij hopen écht dat alles goed zal verlopen en de onderhandelingen in vertrouwen kunnen verder lopen, want onze bevoorradingszekerheid staat op het spel.

De verlenging van de jongste twee reactoren (Doel 4 en Tihange 3) is belangrijk om de lamp te laten branden vanaf de winter 2026. En 2026 lijkt veraf, maar op het vlak van nucleaire veiligheid is dit zeer nabij. Het studiewerk is ondertussen opgestart, maar er moet uiteraard nog veel ander werk verricht worden ook, vooraleer de jongste kernreactoren effectief in november 2026 zullen draaien. Daar is op zich nu nog geen zekerheid over of dit allemaal gaat lukken.

Maar naast de winter 2026 zijn er nog andere uitdagingen qua bevoorradingszekerheid. Ook de winter 2025-2026 wordt bangelijk… en die wordt niet afgedekt door deze middelenverbintenis, omdat beide reactoren dan vermoedelijk zullen stilleggen. Ook dan moet de de lamp blijven branden.

Die middelenverbintenis is dus een belangrijke stap, maar we zijn er nog niet. Nu moet er hard en snel doorgewerkt worden om tot een eindakkoord te komen zonder “losse eindjes”, zonder onzekerheden. Er kan en mag niet meer getalmd worden. We moeten nu doorpakken. Er is meer nodig. De focus mag niet alleen op 2026 liggen. Ook de winter van 2025 is een probleem én we moeten ook op lange termijn durven kijken. 

Laat ons zonder taboes het toekomstpotentieel van alle kernreactoren onderzoeken, laat ons de wet aanpassen zodat in de toekomst nieuwe kleine reactoren mogelijk zijn en laat ons tegelijkertijd inzetten op hernieuwbare energie. Want voor ons is toekomst verstandig groen: hernieuwbare energie én nucleaire energie

Een slimme combinatie van hernieuwbare en nucleaire energieproductie is voor ons de toekomst. Wij zijn als partij blijven pleiten voor een verlenging omdat dit noodzakelijk is voor de bevoorradingszekerheid van ons land en om minder afhankelijk te zijn van buitenland.

De verlenging van de jongste kerncentrales is deze week eindelijk terug dichterbij gekomen, en dat vinden we een goede zaak. Dat door het akkoord Engie ertoe gebonden is om alles in het werk te stellen voor de heropstart van Doel 4 en Tihange 3 tegen november 2026.