31/5/2010: Dagboek 31 mei
Na een weekendje feesten is het terug back to real life…campagne en werken! We starten de dag met een campagnevergadering bij mij thuis. De koffie is zeer goed in trek, na een kort nachtje smaakt dat altijd nog zo goed. De campagne komt nu op kruissnelheid. De borden zijn gezet, nu nog de folders en brieven tijdig in de bussen krijgen en voor de rest de boer op! Vandaag is er geen schepencollege, dus werk ik van thuis uit voor ‘t stad. Best wel handig.
De kindjes zijn bij meme gaan slapen en komen rond 10 u naar huis. Eindelijk, ‘t is altijd zo stil in huis zonder hen. Ze vertellen nog volop over het Ros en de knaptanden. Ries heeft daar schrik van. Vorig jaar op Katuit zat ze op mijn schoot op de eerste rij toen de knaptanden kwamen…ze wisten haar goed te vinden. Zo wenen dat ze deed! Sindsdien zegt ze telkens we voorbij de Hollandse kazerne rijden: “sssst, je moet stil zijn want de knaptanden slapen hier en ik wil niet dat ze wakker worden!”
In de namiddag rij ik richting Gent naar het regiosecretariaat van CD&V om er nog wat folders af te zetten. Daarna ga ik naar een provinciale bijeenkomst van de CD&V senioren. Dhr Van Daele geeft er een zeer interessante uiteenzetting over het europees beleid. Daarna is er nog taart en gebak, een mooie gelegenheid om met iedereen wat te praten en foldertjes uit te delen. Rond 17 u is alles gedaan.
Waar moet ik nu naar toe? Ik bekijk mijn agenda op mijn gsm, maar er staat niets meer in. Dat zal wel een vergissing zijn. Ik bel naar Nele, mijn medewerkster om te vragen of dat wel klopt dat ik vanavond geen activiteiten heb en ze bevestigt. Tiens, dat is raar…ik voel mij onwenning. Dat gebeurt niet veel..en zeker niet in campagnetijd. Thuis gekomen bekijk ik toch ook alles nog ‘ns of ik niets vergeten ben..maar neen, geen activiteit vanavond, dus eens thuis…niet voor de buis, maar voor mijn pc.
Ik ga een aantal brieven sturen voor de campagne naar bepaalde doelgroepen en die moeten vanavond in druk gegeven worden. Dat vind ik nu eens heel moeilijk. Al menig uren heb ik daaraan gewerkt, gewijzigd, gecontroleerd, weer gewijzigd, geschrapt, veranderd…telkens ik er naar kijk, begin ik te twijfelen…ook nu weer. Wat is een goeie brief? Wat willen de mensen lezen? Wat moet ik ze vertellen? Hoe spreek ik ze aan? Veel of weinig tekst? Niet te veel, maar er moet toch iets in staan…
Stien roept dat ik naar de living moet komen want ze heeft een verrassing. “kijk mama, ik heb het hier gezellig gemaakt, we gaan een feestje doen”. De gordijnen heeft ze dicht gedaan, een schemerlampje en kaarsjes aangestoken, en op de salontafel staan 4 kommetjes met chips in en 4 glazen met cola en bij alles ligt een naamkaartje dat ze zelf heeft geschreven! Zo schattig en lief van haar. We genieten er met zijn viertjes van totdat het bedtijd is voor de kindjes. Daarna duik ik terug mijn bureau in…mijn mails nog behandelen en nog maar eens sleutelen aan die brieven en … en uiteindelijk heb ik ze “goed voor druk” doorgemaild naar de drukker om 01.00u. Weer iets dat klaar is.
Reageren?