De wegverzakking in de Sint-Ursmarusstraat heeft deze week nogmaals het nieuws gehaald, namelijk door de verzakking van het fietspad. Ik begrijp dat de hinder frustratie en bezorgdheid bij de buurtbewoners teweeg brengt. Het dossier schiet echter goed op, en de werken worden dagelijks opgevolgd door de aannemer, de ontwerper en de toezichter van de stad. We doen al het mogelijke om de werken dit jaar af te ronden.

Herbekijk hier het filmpje op TV OOST.

Hoog tijd om eens stil te staan bij de onschatbare waarde van een harmonie! Een concert hier, een feestelijke inhuldiging of stoet daar … telkens genieten vele mensen van hun muziek. Dat een harmonie een belangrijke culturele waarde heeft, staat buiten kijf, maar ook op maatschappelijk en sociaal vlak is een harmonie iets wat we moeten koesteren. Mensen verenigen zich, ongeacht hun opleiding of afkomst, rond muziek en spenderen er ettelijke uren van hun vrije tijd. Vele vrijwilligers zetten zich wekelijks zoniet dagelijks in voor het verder bestaan van hun harmonie … een vaak niet te onderschatten klus die ik ten zeerste apprecieer. Indien we de harmonieën echt willen behouden, is het van essentieel belang om jonge kinderen te betrekken en te engageren in een harmonie. Lid zijn van een harmonie is een zinvolle vrijetijdsbesteding voor kinderen.

Sinds de bekendmaking van de fiscale aftrekbaarheid van bijdragen aan sportkampen in het kader van de buitenschoolse kinderopvang, stellen meer en meer mensen zich de vraag of ook andere vormen van buitenschoolse tijdsbesteding voor fiscale aftrekbaarheid in aanmerking komen. Ik achtte dit dan ook een ideaal moment om fiscale aftrekbaarheid te vragen voor kinderen die lid zijn van een harmonie. Bovendien zou dit een manier kunnen zijn om het vrijwilligerswerk bij harmonieën extra te belonen.

Om deze mogelijkheid te laten onderzoeken, stelde ik een parlementaire vraag aan de heer Didier Reynders, minister van Financiën. Ik legde hem het voorstel voor om lidgelden van harmonieën, die betaald werden in het kader van buitenschoolse kinderopvang, fiscaal aftrekbaar te maken.

Jammer genoeg kan de minister hiervoor geen geld vrijmaken. Zijn argumentatie is dat de bedoelde uitgaven volgens het Wetboek van inkomstenbelastingen 1992, dienen voor het vergoeden van de kinderoppas zelf buiten de normale schooluren. De activiteiten die behoren tot de gewone werking van een vereniging en die gedekt zijn door het lidgeld, zoals bijvoorbeeld oefensessies, optredens, …, kunnen volgens de minister niet als oppas worden beschouwd. Bijgevolg kan de betaling van het lidgeld van harmonieën en dergelijke niet als een aftrekbare uitgave voor kinderoppas worden aangemerkt.

Ik betreur het antwoord van de minister, vooral in een tijd waarin de nood aan kinderopvang uiterst groot is. Voor vele ouders biedt het lidmaatschap van harmonieën en dergelijke een culturele meerwaarde voor hun kinderen, en de “kinderopvang” die eraan verbonden is, is een praktisch neveneffect.

Dendermonde kreeg drie jaar geleden af te rekenen met een zeer zware hagelbui. Heel wat mensen leden zware schade en konden een beroep doen op het rampenfonds omdat de overheid de storm van 29 juni 2005 als ramp erkende.

Ik wou graag meer duidelijkheid over de ingediende schadevergoedingsdossiers en hun afhandeling in Dendermonde. Die bekwam ik bij Minister Dewael. De gemiddelde behandelingstermijn van rampenschadedossiers hangt af van verschillende elementen, waaronder het aantal dossiers die betrekking hebben op de ramp, de dossiers die voortvloeien uit andere natuurrampen, de dossiers die voortvloeien uit landbouwrampen en van het aantal leden van de cel “Rampenschade” en hun ervaring. Een duidelijk gemiddelde kan pas later berekend worden.

491 mensen en 32 rechtspersonen deden een aanvraag na de ramp. Daarvan zijn er 22 geweigerd om uiteenlopende redenen. In 444 dossiers werden de betrokkenen al vergoed voor hun geleden schade. Drie jaar na datum zijn er nog 76 dossiers hangende.

Voor de slachtoffers duurt dit tergend lang. Daarom zal ik blijven aandringen op een snellere afhandelingstermijn.

Vandaag hield ik opnieuw een tussenkomst in de plenaire vergadering over het rapport van de federale ombudsman (hier kan je mijn tussenkomst rechtstreeks bekijken. In de linkerkolom moet je gewoon even naar beneden scrollen en klikken op “Leen Dierick”). Die klaagt de ongelijke behandeling van hongerstakers aan en het uitblijven van de omzendbrief waarin de criteria voor regularisatie worden vervat.

De hele kwestie is een zaak die reeds maanden aansleept en waarbij de conclusies van de ombudsman niet echt als een verrassing komen. Reeds meermaals werd er op gewezen dat de diverse oplossingen inzake de hongerstakingen op een andere manier werden afgehandeld, en dat het uitblijven van de omzendbrief voor regularisatie de rechtsonzekerheid alleen maar doet toenemen. Het geheel heeft veel weg van “governing by accidents”, waarbij er telkens een oplossing wordt gezocht naargelang de situatie die zich voordoet. In dergelijke gevoelige materies moet dit toch wel vermeden worden.

Als het rapport en de kritiek van de ombudsman iets duidelijk maakt, dan is het precies de bevestiging van de waas van ongelijke behandeling, een zweem zelfs van favoritisme die kleeft aan de beslissingen inzake de asiel- en regularisatiedossiers. Toen wij destijds met onze partij het regeerakkoord onderhandelden, was het juist die bezorgdheid die ertoe geleid heeft om het tot stand brengen van een omzendbrief met duidelijke regularisatiecriteria in dit regeerakkoord in te schrijven.

Wij begrijpen ten volle dat een globaal akkoord over alle aspecten van het asiel- en migratiebeleid enkel een oplossing kan bieden voor deze problematiek. De toestand van onduidelijkheid dreigt echter een aanzuigeffect te creëren op al deze mensen die zich in een illegale toestand op ons grondgebied bevinden en zelfs binnen de Europese Unie.

Het weze duidelijk dat de oplossing die uit de bus zal komen voor de meeste onder hen geen oplossing zal zijn. Maar de idee leeft bij velen en wordt bovendien nog eens aangewakkerd door een aantal mensen die garen spinnen bij de onduidelijkheid die rond dit dossier bestaat.

Mijn vragen aan minister Turtelboom waren dan ook welke maatregelen zij zal nemen om de gelijke behandeling van alle aanvragen voor regularisatie te garanderen, en of zij duidelijkheid kan geven rond de afkondiging van de omzendbrief met regularisatiecriteria.

De antwoorden van de minister waren vaag en onduidelijk. Het rapport en de kritiek van de ombudsman bevestigen dus terecht dat er een waas van ongelijke behandeling kleeft aan de beslissingen inzake de asiel- en regularisatiedossiers. Het is juist deze ongelijke behandeling en favoritisme waartegen CD&V zich kant. Als CD&V roepen we bijgevolg ALLE betrokken partijen op om constructief aan een oplossing te werken, het regeerakkoord uit te voeren en de onduidelijkheid weg te nemen.

Ik blijf deze materie op de voet volgen!

Het Vlaams Parlement vraagt dat de Vlaamse regering onderzoekt hoe plattelandsgemeenten sterker ondersteund kunnen worden voor het onderhoud of de heraanleg van landbouwwegen. Daarover is een resolutie van de meerderheidspartijen goedgekeurd. De staat van landbouwwegen op het platteland is er de laatste jaren op achteruitgegaan. Landbouwers gebruiken steeds zwaardere machines en de wegen hebben ook steeds meer te kampen met sluipverkeer en recreanten.

De landbouwwegen zijn belangrijk voor landbouwers én landbouwrecreatie. Aanvankelijk werden die smalle verharde wegen voornamelijk gebruikt door de landbouw om de verschillende percelen te ontsluiten of als als verbindingswegen tussen kleinere dorpen of gehuchten. Maar de jongste decennia zijn de landbouwwegen ook een belangrijke rol gaan spelen in de recreatieve ontsluiting van het platteland. De kwaliteit van de landbouwwegen is dus van belang voor een positieve ontwikkeling van de bredere plattelandseconomie.

Het onderhoud van landbouwwegen is een taak van de steden en gemeenten. Nogal wat gemeenten blijken echter niet in staat te zijn om de nodige fondsen vrij te maken. De fiscale draagkracht van plattelandsgemeenten, die vaak een beperkt aantal inwoners maar heel wat landbouwwegen hebben, laat vaak niet toe dat wegen onderhouden, hersteld of desnoods opnieuw aangelegd worden, zo staat te lezen in de resolutie.

Op Vlaams niveau zijn er tot op heden geen subsidies beschikbaar voor het onderhoud van landbouwwegen, met een kleine uitzondering voor wegen die nodig zijn voor de toegang tot de infrastructuur voor het waterbeheer. Het Vlaams parlement wil dan ook dat de regering nagaat hoe de plattelandsgemeenten sterker ondersteund kunnen worden en dat hiervoor de nodige middelen vrijgemaakt worden.

(Bron: VILT)

TMVW, de intercommunale voor (drink)watervoorziening, sanering en afvalwater, zorgt sinds 2006 ook voor het beheer van zwembaden en sportinfrastructuur. Momenteel heeft TMVW statutaire vacatures voor de zwembaden en sporthallen in Gent.

Ze zoeken technici en technici-specialisten sportinfrastructuur, redders en redders-specialisten, hoofdredders, adjunct-werkleiders en werkleiders-sportinfrastructuur.

Meer inlichtingen over deze functies en het inschrijvingsformulier kan je verkrijgen via www.tmvw.be, telefonisch (09/240.03.45), schriftelijk (TMVW, Stropkaai 14 te 9000 Gent) of via personeelsdienst@tmvw.be.