Wat een memorabele dag!

Vandaag heb ik de eed afgelegd in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Ik moet toegeven dat ik ondanks mijn lengte van 1m80, me daar in het begin zeer klein voelde tussen al die nationale figuren…

Sorry, de voorbije dagen ben ik er niet meer in gelukt om mijn logboek bij te houden. Ik dacht dat het na de verkiezingen minder druk ging zijn, maar niets is minder waar.

Zondag 10 juni 2007 is een dag om nooit te vergeten. Spanning alom…de eerste resultaten zijn goed…het eindresultaat is schitterend. De smskes, mailtjes, telefoontjes, kaartjes …stromen binnen. Het is even gewoonweg genieten en bekomen. Het feit dat er 22 034 mensen bewust mijn naam hebben aangestipt, is toch wel even wennen. Ik heb een grote verantwoordelijkheid dat ik deze mensen niet mag teleurstellen. Donderdag was het voor het eerst fractievergadering in Brussel. Ik voelde me net een kind dat voor het eerst naar school gaat. Beetje zenuwachtig, twijfelend…maar ik merkte meteen dat ik daar in een goede groep zit en zal worden bijgestaan met raad en daad. Er wacht mij een grote uitdaging, maar ik ga ze met plezier aan. Nu is het eerst nog een beetje bekomen, op 28 juni mag ik mijn eed afleggen en dan is het wat mij persoonlijk betreft, vooral uitkijken naar begin september…want dan word ik voor de 2e keer mama!

Mijn logboek zal niet meer dagelijks worden aangevuld. Ik wil de vele lezers van harte bedanken voor hun interesse en leuke opmerkingen. Vanaf maandag kan je mij nog een weekje volgen op de website van jong cd&v:http://www.jongcdenv.be want ze hebben mij gevraagd om mijn dagboek daar te publiceren. Dus neem zeker eens een kijkje.

Mijn website zal wel verder worden geactualiseerd zodat je op de hoogte blijft van mijn reilen en zeilen in Brussel en Dendermonde! Als er iets is, aarzel niet om me te contacteren.

Vele groetjes

 Leen

Zaterdag motregen…lap, daar gaan mijn plannen om naar de markt in Aalst te gaan. Samen met Els Schelfhout zou ik naar daar gaan, maar door het slechte weer zie ik het niet echt zitten. Ik stuur haar vlug een smske. Tegen de middag klaart het weer op, nu nog naar Aalst is niet meer de moeite…maar er is ook nog markt in Lebbeke. We snellen er vlug heen. Niet veel volk aanwezig, maar we zien toch nog enkele mensen. Vooral oud-leerlingen van mijn ma. We maken van de gelegenheid gebruik om nog wat inkopen te doen.

In de namiddag heb ik een afspraak met jong CD&V van Dendermonde, we gaan nog wat flyeren in Dendermonde. Eerst een terrasje doen en wat bijpraten. Ik kan echter niet lang blijven want ik wil ook nog naar de opendeurdagen van de brandweer in Dendermonde gaan. Ik heb aan Stien en aan mijn neefjes beloofd dat ze mee mogen. Zo’n ritje met de brandweerwagen dat slaan ze niet af. Frank is ondertussen op de hof al alles aan het voorbereiden voor de afbraak van de borden van morgen: mensen opbellen, adressenlijsten klaarmaken, plaats maken in de hangar, bier in de frigo’s…er komt wat bij kijken. Het is rond 16 u als we naar de brandweer gaan. Stien en Simon leven zich uit op het springkasteel, en na lang aanschuiven is het hun beurt om met de brandweerwagen mee te rijden. Stien durft niet goed, vandaar dat ik even mee ga. We hebben het geluk om van voor te zitten, Stien en Simon zitten allebei op mijn schoot. Anders staat hun mondje niet stil…maar nu zitten ze vol verbazing te kijken en komt er geen woord uit. Als de sirene aan gaat, voel ik hun hartje nog sneller bonzen. Wat een leuke rit! Na nog een lekker ijsje gaan we naar huis.

Ik heb niet veel tijd, om 20 u word ik verwacht in Wortegem-Petegem, zo’n 60 km van Dendermonde vandaan. Frank en Stien blijven thuis, ik trek er alleen op uit. Oef, mijn laatste campagne-act. Het is een breugelmaal van jong CD&V, zo’n 400 mensen zijn aanwezig. Het is een hele klus om langs alle tafels eens langs te gaan en kaartjes uit te delen. Het zijn de laatste kaartjes…Om 22.30 u rij ik naar huis. Dat was het dan, mijn campagne 2007. Nu is het gedaan. We hebben ons uiterste best gedaan. Ik heb heel veel nieuwe mensen ontmoet, ik heb alle hoeken van Oost-Vlaanderen gezien….kortom, het was boeiend, maar zwaar. Ik ben blij dat het gedaan is…nu nog wachten op het resultaat.

De koffiekoeken liggen naast de koffie…elke vrijdag zijn er koffiekoeken op Domo. Allez ‘t is te zeggen, op onze verdieping. We hebben een beurtrol ingevoerd, elke week brengt er iemand anders koffiekoeken mee. Een leuke gewoonte eigenlijk. Mijn collega’s leven enorm mee met de campagne. Ze zijn geïnteresseerd in mijn doen en laten, volgen mijn site…en ze vinden het ook leuk om de laatste werkdag mijn zenuwen wat aan te scherpen door te pas en te onpas peilingen boven te halen van voorkeurstemmen. Afwachten tot zondag, en dan valt het verdict. Er hangt een losse sfeer op de aankoopdienst…misschien omdat het vrijdag is. Voor ik vertrek wensen ze me allen het allerbeste toe, en veel succes. Dankjewel collega’s! “En Leen, als je verkozen bent, dan ga je ons toch trakteren,he? ” ” Tuurlijk Pascal, maar ik moet eerst nog verkozen geraken, he. Nog even afwachten…Goed weekend allemaal en tot dinsdag! “. Ik heb maandag verlof genomen om wat te recupereren.

In de namiddag heb ik een korte meeting om 13.30 u op mijn kabinet. Vandaaruit vertrek ik richting AZ Sint-Blasius voor mijn maandelijkse controle bij de gyneacoloog. Ik kijk er naar uit. Het is toch telkens een beetje bang afwachten of alles wel in orde zal zijn. Dr. Boelens neemt een uitgebreide echo. Ons babytje is gedraaid en ligt nu goed. De vorige controle lag het nog in stuit. En nu mooi blijven liggen, he prutsken! Het geslacht moeten we niet weten, het mag een verrassing zijn. Het is echt al om het even, als het maar gezond is! Op een bepaald moment mag ik dan ook niet meer naar het scherm van de echo kijken of ik zou zien wat het geslacht is. Dr. Boelens zit met een smilend gezicht te kijken, wil je het echt niet weten? Neen dokter, nog 3 maanden en we weten het. Alles is ok! Oef, wat een opluchting. Snel een smske sturen dat Frank dat alles ok is met ons babytje.

Ik ga nog even naar mijn kabinet om mijn post af te handelen. Daarna ga ik nog even langs bij mijn broer Bob. Ik heb hem nog niet gezien sinds hij thuis is uit het ziekenhuis, wel quasi dagelijks gebeld. Hij ziet er goed uit, maar heeft toch nog veel pijn. Dat zal een revalidatie zijn van lange duur. Geduld, geduld en nog eens geduld. Om zijn zinnen wat te verzetten heb ik hem een aantal strips gekocht van Urbanus. Gewoon dan kan hij eens goed lachen en dan gaat de tijd vooruit.

Daarna ga ik naar huis. Frank heeft vanavond een feestje van zijn werk. Ik moet hem tegen 19 u weg voeren naar Sint-Niklaas. Vandaaruit rij ik naar Hamme Sint-Anna waar het jaarfeest van Boerenbond door gaat. Ik krijg de gelegenheid om me daar kort voor te stellen. Ik kan helaas niet blijven want ik word tegen 21 u in Oudenaarde verwacht. Daar is het een verkiezingsmeeting. Oudenaarde is toch zo’n klein uurtje rijden. Dit is de laatste meeting. En je merkt dat de kandidaten wat zenuwachtiger worden. Rond 23 u ga ik naar huis, ‘t is nog een eindje rijden. Het voelt zo wat raar aan als ik afscheid neem van de kandidaten: allez ‘t zal dan tot zondag zijn he! De langverwachte dag is er bijna…en opeens krijg je er zo wat schrik van.

Ik heb afgesproken met Frank dat ik hem ook nog zou gaan halen. Het is 01.00 u als ik een smske krijg met de vraag om hem te komen halen. Op een feestje wordt wel eens een glaasje gedronken, en we willen geen risico’s nemen. Vandaar dat ik hem ga halen naar Sint-Niklaas. Om 02.00 u gaan we slapen. Uit gewoonte ga ik eerst nog even op Stiens kamer, maar haar bedje is leeg. Ze is gaan slapen bij mijn broer Tom. Daar mag ze in een groot stapelbed slapen bij Maxim en Simon….ze zal morgen weer allerlei grote verhalen vertellen. Slaapwel schatje.

Het is half 9 als ik op mijn kabinet arriveer. Iets later dan voorzien, het knuffelmoment met Stien is wat langer uitgelopen…maar dat geeft niet. Samen met de ingenieur bespreek ik de dossiers voor het volgende college.

Om 10 u vertrekken we richting Eeklo. De vroegere burgemeester en huidig Vlaams parlementslid Erik Mattijs gaat me daar opwachten. In Eeklo is het momenteel een prijsveekamp. Na een uurtje rijden komen we eindelijk aan. Ik ben onder de indruk van het vele volk dat daar aanwezig is. Het is daar op de koppen lopen. Samen met Erik lopen we de markt op en spreken we mensen aan. Je merkt meteen of ze Erik al dan niet kennen. Het is altijd handig als iemand bekend mee gaat naar markten, dat helpt echt.

Aangezien ik om 13 u naar Domo moet gaan werken, ja ik kan niet altijd verlof nemen voor campagne te voeren, moeten we rond 12 u al terug vertrekken. Snel nog even enkele koeken kopen op de markt, want anders heb ik geen eten. Het is drukkend warm weer.

Op Domo verloopt alles vlot, veel te veel werk om goed te zijn…maar soit, dat is vaak zo. Om half 6 zet ik mijn laptop af en ga naar huis. Vanavond heb ik niet echt grote plannen. Alleen nog een bezoek brengen aan een inwoner van Dendermonde die met een probleem zit ivm een uitweg. ‘t is altijd het best dat ik eens ter plaatse kan gaan kijken. Via de telefoon, per brief of mail is dat niet altijd makkelijk om je dat te kunnen inbeelden. Uiteraard kan ik het probleem niet meteen oplossen, ik ga het laten onderzoeken door onze diensten en ik hou betrokkene op de hoogte.

Het is al 20 u als Stien en ik in bad zitten. Eigenlijk al wat laat, maar we genieten er van. ‘t is eigenlijk al een tijdje geleden dat we dat nog samen gedaan hebben. Ik voel me net een zwaan in het water, dobberend tussen allerlei eentjes, bootjes en andere badspullen. De badkamer ligt er volledig nat bij, maar we hebben ons geamuseerd en veel gelachen…en dat zijn zo van die momenten waar ik echt kan van genieten. Dan gaan alle zorgen en stress even weg. Zalig gewoon. Na het bad nestelen Stien en ik ons nog even in de zetel. Ze heeft een speelgoedboekje gevonden tussen al de reclamebladen en ze duidt alles aan wat ze graag zou hebben. Eigenlijk alles bijna:-) Na nog wat lekkere aardbeien gegeten te hebben, is het meer dan bedtijd.

Nog een dikke knuffel en Stien is naar dromenland. En nu kan ik aan mijn mails beginnen. Ik heb de voorbije dagen wat mails gekregen van mensen die een brief of kaartje hebben ontvangen en die graag nog mijn mening weten over bepaalde standpunten. Kritische kiezers…dat apprecieer ik. Mijn mening geven over onderwerpen als euthanasie, abortus, holebi’s, cumul van mandaten… via mail, dat is niet zo snel gedaan. Maar ik neem er mijn tijd voor want ik vind het belangrijk dat mensen weten waarvoor ik sta en wat mijn mening is. Het is 00.15 u als ik mijn pc afsluit.

Het wordt een drukke en lange avond, even wat rusten in de namiddag kan dan ook zeker geen kwaad. Een uurtje gewoon plat liggen op de zetel. Zalig en ik heb het nodig ook. De campagne is toch wel zwaar, en zeker als je zwanger bent. Na mijn rustpauze bereid ik me voor op mijn debuut radiodebat. Tussen 17 en 19 u zit ik in het panel van het programma ” De achtertuin van de Waaslander “, op de lokale radio Land van Waas. Er is ons niet meegedeeld over welke thema’s we het gaan hebben. Niet makkelijk om je dan voor te bereiden natuurlijk. Ik neem alvast ons partijprogramma nog eens door.

Het is enorm warm in de radiostudio, niet omwille van het debat maar wel door de zon. We zitten in een soort veranda, met 8 volwassenen en dat onder een blakende zon en met een micro onder je neus…een mens zou van minder zweten. Het debat is vlug voorbij, en al bij al viel het nog mee.

Van Sint-Niklaas rij ik richting Hamme. Daar is de campagnevergadering al een hele tijd bezig. Samen met Pieter, Peter, Stefaan en Lieve ( de modellijstkandidaten ) steken we nog even de koppen bij elkaar om de laatste spurt naar 10 juni voor te bereiden.

Vandaaruit vertrekken we naar De Kring in Hamme voor de verkiezingsmeeting. Het zal een van de laatste zijn. Hier en daar merk je al wat stress op onder de kandidaten. Ook bij mezelf, ik ben er absoluut niet gerust in…het is een strijdplaats en het zal strijden zijn tot op de laatste minuut. Het is mijn eerste verkiezing ( van de 4 op 6 jaar tijd ) waar ik zo nerveus van ben.

In Hamme zit de sfeer er goed in. De zaal is te klein voor de massa aanwezigen. Els Schelfhout, Hamse kandidate voor de Senaat, praat het geheel op een zeer professionele manier aan elkaar. Hamme is zo een beetje mijn 2e thuis. Ik ben wel geboren en getogen in Grembergen, maar ik ben getrouwd met Frank, afkomstig van Hamme, eigenlijk “af Moes ” zoals ze dat in Hamme zeggen. Toen ik een jaar of 17 was, ging ik vaak uit naar Hamme en ben daar dus blijven plakken…en vanavond doe ik het weer. Het is 0.30 u als ik thuis kom.

Om 10 u hebben we afgesproken met de vrouwelijke kandidaten om een actie te doen op de markt in Ninove. We gaan niet lukraak tussen de marktbezoekers lopen, maar we hebben een heuse stand met allerlei leuke prints van Vrouw & Maatschappij. We zijn duidelijk niet alleen op de markt aanwezig, van elke politieke partij is er wel iemand te bespeuren. Onze stand wordt op gevrolijkt door een circusartiest, die jongleert met borden en ze tracht draaiende te houden. Dit is een symbolische actie, het wordt steeds moeilijker als gezin om de boel draaiende te houden. De huidige jonge mensen moeten als het ware supermannen en supervrouwen zijn om alles ( werk, gezin, vrije tijd ) te kunnen combineren. Vandaar dat we via concrete maatregelen willen ijveren voor meer kwaliteitsvolle relaties en gezinnen. Bij het naar huis keren, loop ik nog even langs de vele kramen. Even nog wat boodschappen doen, want mijn frigo en kasten zijn quasi leeg. De voorbije dagen, weken geen tijd gehad om degelijk boodschappen te doen. Het valt me op dat er bijzonder weinig cd&v flyers op de grond liggen op het marktparcours: ofwel hebben we er niet veel uitgedeeld…ofwel liggen we goed in de markt

Het is al bijna 13 u als ik thuis bij mijn ouders arriveer. Stien is dinsdags altijd bij mijn ma, en ik maak van de gelegenheid gebruik om nog even met haar te spelen. Gelukkig heeft mijn ma nog wat eten staan, zodat ik me daar geen zorgen over hoef te maken. Goed nieuws ook van mijn broer, hij mag vandaag het ziekenhuis verlaten!

Om 13.30 u is het redactieraad voor ons stadsmagazine op mijn kabinet. We overlopen de inhoud, duiden taalfouten aan, kiezen foto’s…en zo kan het naar de drukker. Ik kan de ganse vergadering niet bijwonen, want ik heb om 15 u een huwelijk. Een bijzonder huwelijk, ze trouwen namelijk allebei voor de 2e keer…MET ELKAAR! Dat heb ik nog maar zelden mee gemaakt. Het is een ontroerend huwelijk, een kennis leest een grappige, maar toch aangrijpende tekst voor. Ik geniet er zelf van. De tweelingdochters zijn apetrots dat hun mama en papa terug samen zijn. Veel geluk samen!!

In Buggenhout is het ledenvergadering en de CD&V afdeling heeft me gevraagd om langs te komen en een woordje te zeggen over de verkiezingen. Ik ga met veel plezier op hun uitnodiging in. In 2003 ben ik ook opgekomen met de federale verkiezingen. Toen was Hilde Goedgezelschap uit Buggenhout ook kandidaat. Samen met haar heb ik veel campagne gevoerd…en eigenlijk is daaruit een vriendschap ontstaan. We hebben nog regelmatig contact, steunen elkaar waar nodig en ik weet dat ze er altijd voor me is. De buggenhoutse afdeling heeft zich trouwens enorm ingespannen om mijn campagne te ondersteunen. Dikke merci!

De ledenvergadering verloopt vlot, ik moet helaas vroeger vertrekken want om 21.30 u is er nog een kandidatenvoorstelling in Nazareth. Burgemeester Claeys heeft de eer en het genoegen om alle aanwezige kandidaten voor te stellen. Als blijk van sympathie krijgen we allemaal een streekproduct nl. een soort kaasbrood dat enkel te verkrijgen is in Nazareth. Mmm, dat smaakt heerlijk.

Van het kaasbrood naar maatjes…misschien een rare overstap, maar het is in Dendermonde maatjesavond: de eerste maatjes komen met een helicopter toe! Er is een massa volk aanwezig op dit evenement. Ook al is het na 23 u, vanuit Nazareth zet ik mijn tocht verder richting maatjesavond in Dendermonde. Frank en mijn pa zijn er al geruime tijd. Nog een glaasje en nog enkele mensen ontmoeten en dan naar huis. Het is 00.30 u, genoeg geweest voor vandaag. Morgen is het opnieuw werkdag.

Het kopstukkendebat is het nieuwsitem in de kranten. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het niet volledig gezien heb, de vermoeidheid sloeg om 23 u toe. Gelukkig bestaat er zoiets als digitaal tv zodat ik vanavond het vervolg kan zien.

Het is een mooie zomerse dag. Wanneer ik van Zele richting Dendermonde rijd, passeer ik voorbij een restaurant…het terras zit helemaal vol. Zo rustig een terraske doen met leuk gezelschap, kan me bekoren…. maar dat zal voor een andere keer zijn.

Vandaag is het precies meetingday, ik moet van de ene meeting naar de andere. Om 13 u directiecomité van het Autonoom Gemeentebedrijf Dendermonde. PWC komt een stuk van zijn studie toelichten. Aansluitend is het college om 15 u. Ondanks de niet zo uitgebreide agenda, wordt het toch 18.30 u vooraleer we kunnen eindigen. Lap, daar gaat onze planning. Het directiecomité zou opnieuw vergaderen vanaf 17.30 u. Met een uurtje vertraging wordt de vergadering geopend. Het is 20 u als ik het Administratief Centrum verlaat. Na 7 u vergaderen heb ik er even genoeg van.

Thuis gekomen moet ik meteen naar Stien haar tekening kijken die ze gemaakt heeft bij moeke Veronique, onze onthaalmoeder. Stien heeft blijkbaar de ganse dag buiten gespeeld met de kindjes, want ze heeft een mooie blos op haar wangen en haar armpjes zijn wat gebruind. Ze had deze morgen een wit rokje aan…maar van die kleur is niet veel meer te zien. Als ze haar maar geamuseerd heeft, mama zal wel wassen.

Ik zou eigenlijk ook nog naar een vergadering ” Ondernemend Vlaanderen ” in Gent moeten, maar het is al te laat en heb nog te veel werk, dus stuur ik een sms naar Pieter De Crem om mij te verontschuldigen. Ik moet nog een aantal mensen opbellen. Tijdens vergaderingen zet ik altijd mijn gsm op stil, er is niets vervelender dan een vergadering die constant gestoord wordt door een of ander gsmmuziekje. Dus mijn gsm op stil en later na de vergadering contacteer ik de mensen die mij gebeld hebben. Na de telefoontjes open ik mijn mailbox om nog mails af te werken en mijn blog up to date te houden.
00.15 u slaapwel.

De zonnestralen schemeren al door de kamer wanneer Stien roept: ik ben wakker! Het is 8.30 u zondagmorgen. Stien komt zalig tussen ons gekropen. Dat is nu echt genieten. Zondagochtend is ons gezinsmoment bij uitstek, dan wil ik echt eens thuis zijn. Al moet ik toegeven dat ik door de campagne de voorbije weken al vaak gezondigd heb.

De gastheer is reeds aan zijn toespraak bezig wanneer we aankomen op het seniorenfeest in Lebbeke. Inderdaad, seniorenfeest. Naar jaarlijkse gewoonte organiseert CD&V Lebbeke een feest voor alle senioren uit de regio. Naar aanleiding van de verkiezingen zijn alle kandidaten uitgenodigd om zich te komen voorstellen. Er zijn veel senioren aanwezig en ze ontvangen graag de kaartjes van de verschillende kandidaten. Tijdens het lekkere eten worden alle kandidaten op het podium geroepen om zich voor te stellen. Het begint zo stilletjes aan een gewoontje te worden om voor een ganse zaal volk te spreken…misschien begin ik het na 10 juni wel te missen.

Van Lebbeke rijden we richting Dendermonde. Daar organiseren we met het stadsbestuur ” Toerist in eigen stad “. Via dit initiatief willen we onze inwoners aanmoedigen om hun stad eens te bezoeken en stil te staan bij merkwaardige projecten. Dit jaar willen we onze inwoners laten kennis maken met 3 projecten die in de steigers staan nl. Huis Van Winckel, de nieuwe bib en de renovatie van het Saske. 3 unieke projecten waar Dendermonde fier mag op zijn. We brengen een bezoek aan de bouwwerf van de nieuwe bib. Iedereen is danig onder de indruk van deze mastodont van een bouwwerf. Dit wordt een bib om u tegen te zeggen.

De tijd vliegt voorbij en het is al snel half 6. Tijd om naar huis te gaan en bij mijn ouders te gaan eten. Nog zo een zondagse gewoonte. Elke zondagavond worden we met zijn allen bij mijn ouders verwacht om te eten. Het is altijd een drukte van jewelste met 5 kleinkinderen en 8 volwassenen, maar het is altijd een plezant “thuiskomen”.

Deze keer moet ik echter forfait geven, want ik word nog verwacht in Kruishoutem. Frank en Stien gaan dus maar zonder mij. In Kruishoutem is er een afscheidsfeestje voor Volksvertegenwoordiger Paul Tant. Hij komt immers niet meer op voor de federale verkiezingen. Ik heb Paul 4 jaar geleden leren kennen, toen ik voor het eerst op de federale lijst stond. Hij is een correct en eenvoudig man, met een hart voor de landbouw, gedreven en authentiek…en die houdt van lange speeches…dat heeft hij zondag nog maar eens bewezen, tot groot jolijt van de aanwezigen.

Als ik thuiskom, is het net bedtijd voor Stien. Ik ben blij dat ik haar nog even zie en nog een dikke knuffel kan geven. Stien zal ook blij zijn als de campagne voorbij is, ook voor haar is het hectisch. Gelukkig weet ik dat ze steeds in goede handen is, maar toch krimpt vaak mijn hart in elkaar als ik haar weer eens moet achterlaten of weer eens niet in bed kan leggen. Ik zal het nooit gewoon raken.

6.30 u mijn wekker loopt af. Ik heb om 7 u een afspraak bij de kapper. Niet mijn gewoonte, maar ik had geen andere keuze voor een afspraak. Vooraleer ik vertrek, ga ik nog even op Stien haar kamer. Ze ligt nog mooi te slapen als een roosje. Het is vrij mistig weer buiten.

Rechtover de kapper is een bakker. Verse boterkoeken dat kan smaken. Frank en Stien zitten juist aan de ontbijttafel als ik hen verras met boterkoeken. Ze zijn in de wolken, en merken niet eens dat ik een nieuwe snit heb…dat gebeurt wel vaker

De voormiddag is vrij rustig, tijd om wat huishoudelijk werk te doen. We hebben een zandbak gekocht voor Stien. Torens bouwen, en vooral veel zand uit de zandbak gooien zijn haar favoriete bezigheden. Frank is op pad om nog wat borden te herstellen, hier en daar hangt mijn affiche naar beneden… om erger te vermijden, gaat Frank nog maar eens zijn ronde doen.

Rond 11 u vertrekken we naar Sint-Niklaas, een bezoekje brengen aan mijn broer in het ziekenhuis. Stien heeft een mooie tekening gemaakt. Tekening…als je het zo kan noemen tenminste, gewoon een wit blad en ze heeft er zelf gaatjes in gemaakt met de perforator. Ze is er zo fier op! Speciaal voor nonkel Bob! ‘t is met liefde gegeven, en dat is wat telt.

Samen met mijn ouders rij ik in de namiddag richting Herzele. De lokale afdeling organiseert een verkiezingsbabbel in een prachtig domein. Mijn ouders hebben kennissen in Herzele en hebben met hen afgesproken.

’s avonds is er nog een kaas- en wijnavond in Maldegem georganiseerd door jong CD&V. We gaan er met het gezin naar toe. De GPS geeft 75 km aan…jeetje, ik wist niet dat Oost-Vlaanderen zo uitgestrekt was. Het is al snel een uurtje rijden. Maar het is toch de moeite. Elke kandidaat krijgt de kans om zich voor te stellen. Er heerst echt een goei sfeer ook tussen de kandidaten onderling. Er wordt vaak samen gewerkt, samen afgesproken. Ik ben er zeker van dat ik weer enkele vrienden bij heb uit deze campagne!