Dinsdag, om 9 u campagnemeeting in Gent. Ongelofelijk, het is al de voorlaatste campagnevergadering. Nu beginnen de verkiezingen echt wel dichtbij te komen. Het debat Leterme-Verhofstadt is het gespreksonderwerp.

Om 10.30 u kom ik aan in Laarne voor de jaarmarkt. Ik hou wel van jaarmarkten. In Dendermonde ben ik nu al 7 jaar als schepen bevoegd voor jaarmarkten. De voorbije legislatuur hebben we geprobeerd om de jaarmarkten opnieuw op te waarderen. Vroeger was het de gewoonte dat iedereen verlof nam om naar de jaarmarkt te gaan, dat is nu niet meer het geval. Via randactiviteiten proberen we toch meer volk te trekken naar de jaarmarkten, en met succes. De reglementen zijn aangepast met meer nadruk op kwaliteit dan op kwantiteit. En voor de kinderen organiseren we rondleidingen met een veearts. Via een vragenlijst kunnen ze leuke prijzen winnen. Zo leren de kinderen op een speelse wijze meer over de landbouw.

Rond de middag ga ik naar mijn kabinet om mijn briefwisseling en mijn dossiers voor het schepencollege door te nemen. Om 18 u begint het college, uitzonderlijk op een dinsdag aangezien het een verlengd weekend was.

Het cultuurcentrum van Berlare is een en al oranje als ik er toekom. Een zeer uitbundige sfeer en veel volk! Dat geeft ons, de kandidaten veel moed…want de laatste loodjes beginnen zwaar te wegen.
Het is 0.30 u als ik in mijn bed lig. Terwijl ik lig te genieten van het geschop in mijn buik, denk ik aan morgen. Het wordt een vervelende dag: mijn broer moet morgen geopereerd worden.

Een dagje vrijaf…we trekken er met het gezin op uit. Aangezien het markt is in Dendermonde gaan we even naar daar. Niet om te flyeren, wel gewoon om eens wat boodschappen te doen. Er is enorm veel volk op deze vrije maandag. ’s middags gaan we een hapje eten met mijn broer Bob en zijn gezin.

In de namiddag trekken we naar Laarne. Daar is het een grote rommelmarkt. De lokale CD&V afdeling heeft een drankstandje op deze rommel- en antiekmarkt en we gaan er eens een bezoekje brengen. Er is enorm veel volk op de kasteeldreef, en eigenlijk is het wel leuk om zo van het ene kraampje naar het andere te snuisteren. De namiddag vliegt voorbij.

We passeren nog even voorbij het ponytornooi in Zele. Het is al rond 18 u, dus het is ver gedaan.
Stien is enorm moe want ze heeft geen middagdutje gedaan…maar het was wel een fijne dag, eens gezellig samen.

Op zondag trachten we altijd samen te ontbijten. Stien geniet ervan om dan eens lekker lang in haar pyama rond te lopen.

Om 10.30 u moet ik mijn collega schepen vervangen tijdens de opening van De dag van het Park. Dit jaar is het thema ” Bomen om van te smullen”. Men wil onze streekeigen fruitbomen eens in de kijker zetten en de bevolking stimuleren om zelf fruitbomen in de tuin te planten. Na de speech wordt ook de compostmobiel voorgesteld. De toeschouwers krijgen een uitgebreide toelichting over hoe je thuis kan composteren. Zelf heb ik nog geen compostvat. Alle groentenafval gaat naar onze kippen…dat is ook een vorm van composteren, niet?

Van Schoonaarde rij ik richting Sint-Gillis voor de receptie van het rugbytornooi. Daar aangekomen is het meteen duidelijk dat er veel volk is, en dat van alle nationaliteiten. Jaar na jaar slaagt de rugbyclub erin om een internationaal rugbytornooi in goede banen te leiden. Hoedje af voor zo’n organisatie! Dit kan enkel via de inzet van zovele vrijwilligers. Tijdens de receptie ontmoet ik de vader van een groepslid van Assimov, de rockgroep met grembergse roots. Hij is fier op zijn zoon, en terecht. Die mannen doen dat goed!

Het is 14 u wanneer ik op de BBQ arriveer. Het aperitief is reeds voorbij, maar dat is niet erg. De sangria en het fruit zijn blijkbaar in de smaak gevallen. De kinderen amuseren zich, zo ook Stien. Samen met Luna en Fran speelt ze op de trampoline. Het lijkt wel net een drieling: alle drie geboren in 2004, alle 3 blond en quasi alle 3 even groot. Schattig om zien.

Om 21.30 u vertrek ik richting Zele. Samen met nog enkele kandidaten hebben we daar afgesproken om een bezoekje te brengen aan Roparun, de estafette loop tussen Rotterdam en Parijs. Er is een zeels team dat hieraan mee doet, en de gemeente Zele organiseert hierrond een echt volksfeest. Ik ben onder de indruk van de vele kaarsen langsheen de baan van zodra je Zele binnen rijdt en de ambiance op het marktplein ondanks het tegenvallende weer. Roparun leeft echt onder de zeelse bevolking, dat voel je meteen en dat zie je aan de massale opkomst. Tussen het publiek zie ik ook nog enkele domo-collega’s met wie ik nog lang blijf praten…

Zaterdag…een dag waarop je als lokaal mandataris meestal van her naar der moet. Ik heb opnieuw 2 huwelijken in de voormiddag. In de namiddag heb ik een huwelijksjubileum van 50 jaar. Dergelijke vieringen worden meer en meer uniek. Het is een gezellig samenzijn met de kinderen en kleinkinderen, de jubilaris vertelt volop zijn belevenissen van zijn carrière als cipier. Al gauw komt het gespreksonderwerp over de great escape in Dendermonde. Iedereen herinnert zich nog dat er 28 gevangenen op een hilarische wijze uit onze gevangenis zijn ontsnapt. Een schande voor justitie. Wordt het niet de hoogste tijd voor veranderingen in justitie. Als CD&V-er geloof ik rotsvast in het S.O.S.plan Justitie van CD&V. En nu maar hopen dat we de kans krijgen om dit plan daadwerkelijk uit te voeren.

Sinds vrijdag rij ik met een campagnewagen rond, een wagen vol met stickers van Yves Leterme en Pieter De Crem en uiteraard onze slogan: Samen Werkt. Het moet even wennen om er mee te rijden. Mensen kijken je aan in het straatbeeld. Samen campagne voeren, het werkt.

’s avonds brengen we met het gezin nog een bezoekje aan de markt in Dendermonde. De Klarasfeer is nog duidelijk aanwezig. Het weer verandert en er vallen enkele druppels… we gaan naar huis. Morgen is het BBQ van onze kermisdinsdaggroep De Voghelaersch. Iedereen moet iets voorbereiden. Frank en ik moeten zorgen voor sangria en fruit. Het is 22 u als we aan het snijden van het fruit beginnen want morgen hebben we er geen tijd voor.

Het is druk in het centrum van Dendermonde. De Klara-vlaggen hangen overal te wapperen, alle voorbereidingen voor het muzikaal weekend worden genomen.
Om 14 u word ik op het stadhuis verwacht voor het eerste huwelijk. Er zijn er namelijk maar liefst 4 vandaag. Een koppel trouwen vind ik persoonlijk een van de mooiste dingen die we als schepen mogen doen. Bij ons in het schepencollege is het de gewoonte dat zowel de burgemeester als de schepenen huwelijken mogen voltrekken. Maandelijks krijgen we een lijst op het college met de huwelijken en jubilea, en dan verdelen we die onderling. Zo komt het vaak voor dat je een bruidspaar trouwt, dat je persoonlijk kent. Dat is meestal zowel voor het bruidspaar als voor de schepen/burgemeester aangenaam.
4 bruidsparen, allemaal verschillend…elk bruidspaar vult zijn huwelijksdag op zijn manier in en toch hebben ze allemaal 1 ding gemeen nl. ze geven allemaal hun ja-woord. Ook al kennen de meeste koppels elkaar al jaren en wonen ze al een tijd samen, toch is die ene JA speciaal en bijzonder. Beste bruidsparen, ik wens jullie nogmaals veel geluk en veel plezier samen!

Het is vandaag enorm warm, en dat maakt mijn zwangerschap toch wel iets zwaarder. Ik voel me sneller moe, korter van adem. Toch even rusten op de zetel. Stien komt zich bij mij vleien, ze heeft buikpijn zegt ze. Samen kijken we naar Bumba, haar lievelingsdvd.

’s avonds rij ik naar Lede, voor een verkiezingsmeeting van CD&V. De zaal is alweer te klein. Ook hier ontmoet ik mensen die familie hebben in Dendermonde. Altijd leuk als er een link is. Rond 23 u vertrekken Frank en ik nog naar de kroegentocht in mijn dorp Grembergen. In de café’s rond het kerkplein treden verschillende groepjes op van verschillende genres. Er is veel volk op pad, in de cafés is het broederig heet…vandaar dat velen buiten blijven staan.
Zo gewoon eens op café gaan in mijn dorp Grembergen en een klapken doen met de mensen…dat is voor mij pure ontspanning en daar laden mijn batterijen van op.

Er spreekt mij iemand aan over de verkiezingen, ze vindt het jammer dat ik Dendermonde en Grembergen zal verlaten indien ik verkozen zou zijn voor de kamer. Dendermonde verlaten? No way, Dendermonde en zijn deelgemeenten zal ik nooit verlaten, dat is mijn top prioriteit! ALS ik verkozen zou worden, zal ik zeker mijn roots en mijn streek niet in de steek laten…integendeel, ik zal er voor vechten zowel lokaal als federaal!

Geraardsbergen gelegen aan de voet van de Vlaamse Ardennen. Een streek waar ik eigenlijk zelden of nooit kom…maar de voorbije maand heb ik het genoegen gehad om er al 3 keer naar toe te rijden. En dat is een eindje, zo’n 3 kwartier van Dendermonde. De eerste keer was voor een debat over het klimaat, het ging door in de abdij. De opkomst was minimaal, al was dat wellicht te wijten aan het mooie weer en het tijdstip van een zondagavond. Op zo’n momenten hebben de mensen meestal weinig boodschap aan politieke debatten.
De tweede keer dat ik naar Geraardsbergen kwam was naar het provinciaal domein. Daar werd onze kamerlijst voorgesteld aan het publiek en werden er allerlei fotos genomen voor de campagne.
Vanavond 24 mei, voor de 3e keer op rij, trek ik opnieuw richting Geraardsbergen. Dit keer voor een CD&V meeting georganiseerd door de lokale afdeling. De zaal zit overvol, de kandidaten delen naarstig kaartjes uit. Via gerichte vragen kunnen alle kandidaten zich voorstellen. Een fijne avond waar ik veel nieuwe mensen heb ontmoet.

Ik heb slecht geslapen, ganse nacht liggen woelen en aan alles liggen denken. Als de wekker afloopt, lijkt het alsof ik nog maar net in bed lig. Stien doet zachtjes haar ogen open als ik op haar kamer kom, en zegt: “nog een beetje slapen”. Ja hoor, ze mag gerust nog wat verder blijven slapen. Mijn ouders wonen naast ons. Als Stien nog te moe is ’s morgens, komt mijn ma babysitten. Super handig!

Door het verlengde weekend en door mijn 2 dagjes verlof, ben ik eigenlijk een weekje niet komen werken op Domo en dat merk je aan het aantal papieren dat op mijn buro ligt en aan de vele mails. Mijn collega’s leven mee met mijn campagne. Af en toe zijn er ook plagende reacties, maar dat maakt het juist plezant. Ik ben zelf niet op mijn mond gevallen, en het is vaak poets wederom poets. Moet kunnen tussen collega’s. De voormiddag vliegt voorbij.

Om 14.30 u word ik bij GVA verwacht voor de opname van een filmpje. Eerst worden er nog fotos genomen voor in de regionale edities. De zoveelste fotoshoot… ik begin stilaan bewondering te krijgen voor de fotomodellen. Altijd maar blijven lachen. Na de fotoshoot start de opname. Ik moet nog even wachten want ze zijn bezig met Anke Vander Meersch. Daarna is het mijn beurt, gedurende 30 seconden moet ik me voorstellen en vraagjes beantwoorden. 1 take, and that’s it. Terug naar Dendermonde dan maar.

Elke woensdag zit ik samen met de ingenieurs voor de bespreking van de dossiers van het schepencollege. Om 17 u is er een afspraak op mijn kabinet met een afvaardiging van de middenstand in Schoonaarde over de geplande werken en de communicatie en coördinatie. Goede afspraken maken goede vrienden.

Rond 18.15 u ga ik naar huis want TV Oost komt opnames doen, niet van mij maar wel van een militant van mij. Wie of wat het gaat worden, hou ik nog even als verrassing….je moet maar kijken naar TV Oost. Het isin elk geval een attractie, want enkele buren komen spontaan buiten en kijken mee. Stien, Maxim en Simon halen vanalles uit om ook eens in beeld te komen. Dat zullen morgen spannende verhalen worden op school. Wie weet is het hen wel gelukt?

Vooraleer ik naar Hamme vertrek, wil ik eerst een half uurtje rusten op de zetel. De zwangerschap én de campagne is toch niet zo eenvoudig. Stien nestelt haar bij mij en geeft me een dikke knuffel. Zalig zo’n momenten. ” Mama thuis ? ” Neen, ik moet haar ontgoochelen, mama moet weer eens weg en dat knaagt wel aan me. Maar goed…we blijven nog een half uurtje langer liggen in de zetel, vertel haar verhaaltjes en laat haar gieren van het lachen. Als het bedtijd voor Stien is, vertrek ik dan toch maar naar Hamme.

In Hamme is er een babbelcafé georganiseerd door CD&V onder het motto ” brave meisjes komen in de hemel, brutale meisjes overal…” met als gastspreker Hedwige Nuyens, manager van het jaar. Het is een boeiende uiteenzetting, met af en toe grondige discussies tussen mannen en vrouwen. Of ik nu een braaf meisje of een brutaal meisje ben, dat weet ik nog steeds niet na deze lezing…maar ik weet wel 1 ding, je moet steeds jezelf blijven. Na de lezing blijf ik nog even babbelen met enkele toffe dames uit Hamme, of moet ik zeggen uit Moes of Kastel…want dat ligt gevoelig. Tot binnenkort, dames!

Als we de peilingen mogen geloven, dan wordt 10 juni een dag waarop CD&V NVA zal feesten! En dat zeker in Oost-Vlaanderen. De commentaren in de kranten liegen er niet om. Maar een peiling is ook maar een peiling. Het geeft in elk geval goede moed aan de kandidaten en de vele militanten, maar we mogen nog niet gaan zegevieren. We zijn nog op zo’n 3 weken voor de finish, de eindspurt moet nog ingezet worden…en die kan nog hard zijn, heel hard. Bovendien zijn er ook nog vele mensen die nog niet weten voor wie ze gaan stemmen. Dus campagne voeren is de boodschap.

Om 7.45 u arriveer ik op mijn kabinet. Mijn mailbox is alweer oversized, niet te doen hoeveel mails er op een dag binnenkomen. Om 10 u is het ons wekelijks campagneoverleg in Gent. Het secretariaat lijkt wel een drukkerij, overal affiches, kaartjes, folders…Samen met de modellijstkandidaten bespreken we de peilingen en overlopen we de agenda. Het worden nog 3 drukke weken. De campagne van de meeste kandidaten verloopt goed op een paar problemen na. De stakingen van De Post bezorgt ons allen kopzorgen: hoe lang gaat dit nog duren en komt de verspreiding van het verkiezingsdrukwerk in gevaar? De post van Gent is in elk geval al een aantal dagen blijven liggen. Gelukkig niet in de rest van Oost-Vlaanderen. Pieter heeft dan weer te kampen met een ander probleem: zijn vlaggen worden her en der gestolen. Ofwel is men geïnteresseerd in het ophangsysteem…ofwel willen sommige mensen Pieter gewoon in huis hebben?

Het is 13 u en de meeste kandidaten uit de regio Dendermonde-Sint-Niklaas zijn toegekomen op het CD&V secretariaat in Sint-Niklaas. Het is de bedoeling om nog wat kleine afspraken te maken, vooral over de gemeentelijke aanplakborden.

In Zottegem is het een bijeenkomst van de CD&V senioren. Als ik er om 14.30 u toe kom, is Mieke Van Hecke al aan het spreken. Ze houdt een boeiende toespraak over het katholiek onderwijs. Alle aanwezigen luisteren aandachtig. Na het officiële gedeelte doe ik mijn ronde in de zaal en deel mijn kaartjes uit.

De wereld is klein. In Zottegem ontmoet ik een naamgenoot Dierick, die ooit familie heeft gehad in Baasrode, een deelgemeente van Dendermonde. Een andere man, een tachtiger vermoed ik, vertelt me dat hij altijd met pijn in het hart terugdenkt aan Dendermonde. Toen hij 25 was, beroepsmilitair, lag hij in de kazerne van Dendermonde. Hij huwde er ook. Enkele jaren later was zijn vrouw zwanger, maar zijn zoon werd te vroeg geboren met allerlei complicaties. In die tijd stond de medische wereld nog niet zo ver, en helaas overleed zijn zoontje. Door de vroeggeboorte was ook zijn vrouw enorm verzwakt en heeft ze maandenlang in het ziekenhuis gelegen na de geboorte. Uiteindelijk is ze nooit meer naar huis gekomen, want in het ziekenhuis had ze een besmetting opgelopen en overleed eraan. Hij was zowel zijn zoontje als zijn vrouw kwijt. De man stond met de tranen in zijn ogen…zoveel jaren later, nog steeds zoveel verdriet.
Ik word er ook stil van en vind niet meteen de juiste woorden om hem te troosten…als er tenminste woorden zijn die hem kunnen troosten.

Het is 17 u als ik op mijn kabinet arriveer en vrij rustig op het AC. Ik vind dat niet erg integendeel dan kan ik rustig doorwerken tot in de late uurtjes…

Maandag 5.45 u, de wekker loopt af. Gelukkig nog niet voor mij. Frank staat al op, maar ik mag nog even blijven liggen. Vandaag heb ik een dagje verlof, ‘t is te zeggen verlof op Domo om campagne te voeren.
Om 7.45 u kom ik aan op mijn kabinet. Ik wil mijn mails eerst nog beantwoorden alvorens op campagne te gaan. Ondanks het verlengde weekend heb ik heel wat mails ontvangen waardoor mijn mailbox oversized is.
Om 9 u is het rendez-vous aan het stadhuis met enkele CD&V kandidaten. Maandag is het marktdag in Dendermonde en we willen eens rond gaan op de markt om foldertjes uit te delen. Peter Leyman, Tony Van Parys, Reginald Moreels, Els Schelfhout, Maria Verheirstraten en ikzelf zijn allemaal op post. Het is een van mijn eerste keren dat ik dergelijke marktactie doe. Ik heb zo mijn twijfels of de mensen dit wel appreciëren: willen ze wel gestoord worden tijdens hun marktaankopen? Al gauw merk ik dat het zeer vlot verloopt, en dat de mensen het appreciëren als je met hen een babbeltje slaat. Het duurt niet lang of ik moet mijn notitieboekje erbij nemen om problemen te noteren: een put ginder, een vuile beek daar…kortom, werk aan de winkel!
De foldertjes verkopen als zoete broodjes, en ik zit al vlug door mijn voorraad heen. Gelukkig is er midden het marktparcours bevoorrading voorzien.

De maandagmarkt van Dendermonde blijft toch altijd veel volk aantrekken. Ongelofelijk, op een gewone maandag lopen daar dus honderden mensen, en dat van alle leeftijden. Dendermonde mag fier zijn op dit groot marktparcours. De voorbije legislatuur was ik schepen van markten, dus ook de maandagmarkt viel onder mijn bevoegdheid. Door de heraanleg van de Grote Markt en andere wegenwerken, hebben we verschillende keren het marktparcours moeten wijzigen. Dit met grote tegenzin van de marktkramers, want hun klanten vonden dan moeilijker de weg naar hen. Gelukkig is dit allemaal goed verlopen, en heeft de markt zich terug hersteld.
Om 12 u houden we halt aan een terras voor een lekker kopje koffie en keuvelen nog wat na. Daarna vertrekt iedereen. Ik begeef me terug naar mijn kabinet om de dossiers van het college door te nemen, want om 14 u start de vergadering.

Het is zondag. Om 10 u word ik verwacht in Zingem, tussen Gent en Oudenaarde. De wekker loopt af om 08.30 u… het was dus een korte nacht. Een douche en stevig kop koffie doen wonderen. Het is kalm op de autostrade, toch arriveer ik te laat aangezien ik verkeerd gereden ben. Kan gebeuren,he.

De CD&V afdeling van Zingem heeft al zijn leden uitgenodigd in het ontmoetingscentrum om met kandidaten kennis te maken. En dat gebeurt op een heel informele manier. De kandidaten kunnen zich kort voorstellen, en daarna is het gewoon nog verder babbelen aan de toog. Een heel informele manier, maar ik vind dat heel aangenaam. Zo kan je makkelijk mensen leren kennen.

In de namiddag gaan we met ons gezin naar de Meiboomplanting in Grembergen. Volkkunstgroep Reynout houdt al jaren deze traditie in ere. Er is veel volk aanwezig, ondanks het toch niet zo schitterend weer. Gelijklopend met de meiboomplanting heeft het stadsbestuur ook een bloemenmarkt georganiseerd. Alle inwoners kunnen hun bloempotten laten opvullen met potgrond bij aankoop van 3 perkplantjes. De bedoeling is om de mensen aan te zetten om hun tuinen en huzien wat meer te bebloemen. Een geslaagde actie, want er zijn heel wat mensen komen opdagen. Ik heb ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om allerlei plantjes te kopen. Onze tuin is nog niet aangelegd, we wonen nog niet zo lang in ons nieuw huis. De tuin en de oprit is een volgende fase. Vandaar dat enkele bloemetjes welkom zijn om het geheel wat op te fleuren.